به كدامين گناه ؟
نوشته اي كه در پيش رو داريد واكنشي بود در پاسخ به اظهارت رئيس وقت سازمان مديريت و برنامه ريزي در فروردين سال 1386 كه همه ي كارمندان دولت را مشمول افزايش حقوق دانست « بجز پزشكان » - نامه اي كه هرگز در مجله سازمان نظام پزشكي چاپ نشد.
بسمه تعالي
رياست محترم سازمان نظام پزشكي جمهوري اسلامي ايران
با درود فراوان
به كدامين گناه ؟
به كدامين گناه ، چنين فروكوفته مي شويم ؟
هوشيار بودن ؟... كه چه خدادادي باشد و چه اكتسابي ، فضيلتي است ، و در يك جامعه اخلاقي ، پاسداشت فضائل و قدرديدن شايستگان ، وظيفه اي است كه اجتناب ناپذير مي نمايد و مسلماً تحقير و توهين را بر نمي تابد.
شايد هم بر دوش كشيدن بار امانت ؟ آيا بار سنگين مسؤوليت حفظ و تعالي سلامت تن و جان خليفه لله بسان همان امانتي نيست كه ظلوم و جهول بر دوش كشيده شده است و البته چنان حب و قرب الهي را نصيب انسان كرده كه شيطان و شيطان صفتان را آكنده از حسد مي نمايد ، آنچنان كه با منقار و مخلب از هر سو دل دردمند اين جماعت فرهيخته را مي خراشند.
و شايد هم... « تو اهل دانش و فضلي همين گناهت بس »
مسؤولي كه داعيه افتخار خدمتگزاري و پاسخگويي به مردم دارد ، آنهم در مسؤوليتي كه هر نظرش مي بايست بر اساس آمار و ارقام دقيق و علمي و هر قدمش بر مبناي حق و عدالت و در جهت تسهيم عدالت خواهانه ثروت و امكانات براي مردم تبعيض چشيده اين ديار باشد ، وقتي سخناني بر زبان مي راند كه روي مروت را سياه مي كند و گلوي انصاف را مي فشارد. چگونه و با كدام اميد و انگيزه و كدام فرياد از نفس افتاده ، بايد از وي پرسيد:
آيا مي داند در دور افتاده ترين روستاهاي اين مرز و بوم ، پزشكاني در حال خدمت رساني هستند كه از كوچكترين امكانات معيشت محرومند؟ آيا مي داند هنوز بايد تا چه مايه استعداد تحصيلي داشت تا بدون وابستگي به ماوراء الطبيعه ! به دانشكده پزشكي راه يافت؟ چند رشته تحصيلي مي شناسد كه دانش آموختگان آن ملزم به گذرانيدن خدمت در مناطق محروم بوده باشند؟
به كدام گناه يك دستيار تخصصي ، با در دست داشتن مدرك دكتراي عمومي و گذرانيدن سد سهمگين كنكور دستياري با بيش از ده كشيك شبانه روزي در ماه ، علاوه بر كار آموزشي هر روزه مي بايد با حداقل دستمزد كارگري شرمنده عيال و فرزند باشد؟ و با كدام توان و انگيزه بيشتر بخواند و دقيق تر بداند تا در آينده خدمت بهتري به اين مردم شايسته برساند؟ آيا مي تواند توجيه كند كه با كدام دليل موجه سالهاي كارورزي دانشجويان پزشكي كه از سخت ترين و مفيد ترين دوره هاي آموزش پزشكي است ، نه دوره تحصيلي ايشان محسوب شده است و نه سابقه كاري؟
آيا نمي داند مقايسه ي حقوق دريافتي يك پزشك با صاحبان مدارك معادل در ساير وزارتخانه ها و سازمانها از قبيل نفت ، مخابرات ، توانير ، گاز ، انرژي اتمي و... خجالت آوراست ؟
آيا به گوشش رسيده است كه حتي در وزارت بهداشت ، مستمري پزشكان در رده پايين ترين حقوق پرسنلي قرار دارد؟
آيا نمي داند كه بيمه ها چگونه از زير بار مسؤوليت درمان شانه خالي مي كنند و با قرار دادهاي ظالمانه و يك طرفه چه بر سر درمان شونده و درمانگر مي آورند و در اين ميان فقط گليم خود از آب مي كشند ؟
اگر مي داند و رقم مغلطه بر دفتر دانش مي كشد كه بايد در احوال خويش تفقد كند و در پي رد پايي از حسد و كينه يا رگه هايي از عقده هاي سرگشاده باشد و شايد فرافكني ناتواني خويش را دريابد و قرباني كردن گروهي بي گناه در پيشگاه مارهاي قدرت و نخوت را. و اگر نمي داند... واي به حال چنين مملكتي.
با كدام توجيه سرانه درمان كاهش يافته است؟ آيا مي داند كه در اورژانسها و مراكز درماني با وجود اين همه كمبود كه روبه فزوني است، پزشكان و كادر درمان در معرض هتك حرمت و بي آبرويي سازمان يافته قرار گرفته اند؟
آيا نمي فهمد كه با پرداخت ماهيانه 168000 تومان يعني حداقل حقوق يك كارمند ، به يك پزشك متخصص با كوله باري از علم و مهارت و آسماني از اميد و ساليان زحمت و مرارت ، در واقع ، مردم و پزشكان را دريك وادي غير قانوني رو در رو نشاندن است؟ آيا مديريت مسؤول ، مردمي و عدالت محور چنين مي كند؟ با دست پس زدن و با پا پيش كشيدن ، چراغ سبز نشان دادن و... از آن چماقي ساختن و همگان را با آن نواختن... « كه مي با ديگران خورده است با ما سرگران دارد »
باري ، انگيزه هاي والاي انساني و مردمي كه جوانان بخرد ، هوشمند و با اخلاق ايران را واداشته است كه پاي در چنين وادي پر هول ، پر آشوب و نا امني بگذارند و از نفير نامردمان نهراسند، همچنان استوار و پاي برجاست. آن ماه منير ، تابش بي دريغ خود را فرونخواهد كاست ، هر چند.... و اين فرزندان فرزانه چون هميشه با دل خونين لب خندان مي آورند و از طعن حسود غمي به دل راه نمي دهند و سختي راه را پيشواز مي روند. « وفا كنيم و ملامت كشيم و خوش باشيم »
لكن بايد به يادشان آورد كه« ماهم مردمانيم ».
در پايان از زحمات و حمايتهاي بحق و شايسته حضرتعالي تشكر مي كنيم.
با درود و آرزوي توفيق روز افزون.
دكتر احمد حسين اشرفي
عضو هيات مديره سازمان نظام پزشگي ملاير
رونوشت :
دفتر نشريه داخلي سازمان نظام پزشكي جمهوري اسلامي ايران